Aventura Guatemala 2025

Het weekend begon heel goed, want we konden eens uitslapen. We ontbeten met pannenkoeken en dan gingen de kids aan de slag in de weverij. Blijkbaar kan iedereen in dit gezin weven en wow... wat een mooie ' cinturones' (= riemen) kunnen zij maken. Dit ziet er niet echt gemakkelijk uit en wij zouden hun hele infrastructuur naar beneden halen als we het zouden proberen. Dus kijken we gewoon toe van een afstandje. Voor Kaat ging dit kijken-aspect niet zo soepel. Ze had namelijk heel veel last van haar allergieën. Waarschijnlijk de bomen en het stof in de lucht dat de boosdoeners waren. Neem dan een pilletje zou je denken. Dat is inderdaad de makkelijkste oplossing. Alleen is het dan wel jammer dat die pilletjes nog in België liggen. Dan maar naar de 'farmacia' in het dorp. Het hele gezin gaat mee en we maken er een gezellige familie-uitstap van. Bijna een half uur later komen we aan bij de apotheek en gelukkig hebben ze hier de juiste pilletjes. Dan 27 minuten terug wandele...

Het was 06u00 en de wekker ging af... Even vergeten, het was onze eerste schooldag! Snel maakten we ons klaar en werden we aan het ontbijt geroepen. Spannend, want het was tevens ons eerste ontbijt bij ons gastgezin. Wanneer we de keuken binnenkwamen, werd ons gevraagd of we cornflakes lusten, waarop wij volmondig 'ja' antwoorden.  Je zou denken dat je met cornflakes met melk niet veel anders kan doen dan bij ons? Toch wel! De 'gewone melk' bleek melk met water te zijn en het geheel was warm gemaakt. Even verschieten, maar uiteindelijk nog wel oké.  Aan het einde van de maaltijd kwam er een ritueel van de familie naar boven. Voordat je van tafel gaat, moet je 'Muchas gracias!' zeggen, de rest van de familie antwoord daarop met 'Provecho!'. Vervolgens was je je eigen bord af en kom je niet terug aan tafel zitten. Dat laatste hadden we niet echt verwacht, omdat we graag nog even hadden bijgepraat met de familie. Even wennen dus. Tijd om naar school te wand...

Ja hoor, we zijn aangekomen in het kleine dorpje San Juan Comalapa. Na een zeer lange, maar ook wel zeer fijne vlucht zijn we gisteren geland in Guatemala City. We stapten vol vertrouwen het vliegtuig af op zoek naar onze koffers... 'Ja daar komt de mijne!' en 'Daar die van jouw Kaat!' riepen we vlak voor we zagen wat er met Kaat haar koffer was gebeurd. De rits kapot, alles door elkaar en hier en daar een deuk. Die mensen van het vliegveld mogen wel een klein beetje voorzichtiger zijn met die koffers. Oké op naar de paspoortcontrole. Daar worden we natuurlijk niet meteen doorgelaten, omdat we zijn vergeten het importcertificaat aan te vragen (hier waren we trouwens wel van op de hoogte gebracht). Deze dan maar snel invullen op het vliegveld. Of ja, met de wifi daar was het alles behalve snel. Eenmaal we het certificaat hadden, konden we door. Een stempeltje in ons paspoort en nu mochten we echt het land binnen. 'Wat hadden we eigenlijk afgesproken met de shuttlebus...

Het is nog zo vroeg, maar toch zijn wij klaarwakker. Onze koffers vol kleren en onze kopjes vol stress. Nog even en we kunnen boarden. Weg van de Belgische grond voor de komende 3 maanden.  De afgelopen dagen waren nog zo hectisch. Taken maken, koffers pakken, de laatste zaken regelen.... En nu zitten we hier te wachten om dat vliegtuig op te mogen. Wat gaan we daar toch doen? De komende uren zijn wij even offline, maar dan kan ons avontuur voor echt beginnen! Spannend!