Onze dagen zitten goed vol

Ja daar is die dan eindelijk... de blog van vorige week (10-02 tot 16-02). Met een beetje vertraging kunnen we hem nu met trots presenteren. Het voordeel aan zo'n drukke weken is dan wel dat er veel interessants te vertellen valt. We zullen er dus maar snel invliegen. Lees gerust verder...

Op de meeste dagen hebben we in de voormiddag geobserveerd. Net zoals de voorafgaande week, was dit maandag, woensdag, donderdag en vrijdag bij de lessen Engels en op dinsdag bij de lessen 'computación'. We hadden er deze week dan ook de missie van gemaakt om zo veel mogelijk namen van de klassen te verzamelen en al een beetje in te studeren.

Maandag was dus een zeer rustige dag en ontdekte we dat de bibliotheek van de school (een projectje van onze voorgangers) echt nog wel redelijk vaak gebruikt werd. Goed gedaan, chicas!

Op dinsdag was het dan de computerles. Tot onze grote verbazing konden zelfs de kleuters heel goed overweg met het opzetten van de computer en het tekenen in Paint! We zagen dan ook hoe enkele andere klassen eieren met confetti aan het maken waren. Wat Jarno eigenlijk niet zo leuk vond, want hier is het een ding om zo'n eieren kapot te slaan op iemands hoofd... en wat is er nu leuker dan een ei kapot slaan op het hoofd van je beste vriend of vriendin? Natuurlijk het ei kapot slaan op het hoofd van die grote, blanke jongeman die ineens op je school rondloopt. 

'Ik vind echt letterlijk confetti tot in mijn onderbroek.'
~ Jarno

De dag was nog lang niet om, want om 11.00u (en een beetje) kwam Ana ons halen. We zouden mee kijken met de mensen van Claro voor het internet op de school. We stonden helemaal klaar en dachten mee het dak op te moeten ofzo voor het internet, maar nee hoor... Ana vroeg of we onze tassen nog moesten nemen. 'Ehm oke dan?, We gaan dus op stap. en Zou het ver wandelen zijn?' waren de gedachten die door ons hoofd gingen. Maar tot onze verbazing stond er een auto klaar voor de school. Pas in de auto werd duidelijk dat we naar Chimaltenango gingen, een stad een dikke 40 minuten verderop. Hier zou een fysieke shop van Claro zitten. Het zou kunnen dat dit ons allemaal al verteld was, maar wel in het Spaans natuurlijk. Bij Claro hebben we enkele zaken kunnen regelen en normaal zou er de volgende dag iemand langs komen om het internet te installeren. Spannend!

Als we dan toch in Chimaltenango waren, dan konden we er best toch even van genieten. In de foodcourt van het shoppingcentrum bevond zich een TacoBell en hier hebben we dan ook iets besteld en hier lekker van genoten. Achteraf nog even inkopen doen voor de school in een een mega-supermarkt (denk aan de Colruyt, maar dan 4x zo groot en 2x zo hoog) voor het feest van donderdag en we konden weer terugrijden naar ons dorpje.

Woensdag was dan weer zo'n dag zoals maandag. Observeren, ondersteunen en ook de leerlingen entertainen stond dus voor ons op het programma. Wat ik met dit laatste bedoeld, kan je best zelf afleiden uit de foto's. Tip: het heeft te maken met Kaat haar haar.

En toen was het zo ver, donderdag, 'dia de la amnistad' (dag van de vriendschap). Dit werd op de school best groots gevierd. Het begon al vroeg in de ochtend, want Ana had ons gevraagd of wij om 7.10u al op school konden zijn. We gingen hier namelijk koeken uitdelen aan de schoolpoort om deze speciale dag goed in te zetten. Nadien gingen al de klassen zelf aan de slag met leuke activiteiten. Natuurlijk allemaal in thema van vriendschap en liefde. Er werd geknutseld, gesport, verkleed en heerlijk gegeten. De leerkrachten mochten op deze dag zelf kiezen wat ze met eten deden voor de klas. Er was een klas die ging BBQ'en (en ja hoor... deze BBQ kwam achterin een pick-up truck het speelplein opgereden), een andere klas had dan weer pizza laten leveren, nog een andere klas had een heel chipsbuffet uitgewerkt enz. Oh en dan vergeet ik ook nog bijna te benoemen dat al de leerlingen een naam hadden getrokken van een andere leerling waarvoor ze geknutseld hadden en iets lekkers voor hebben mogen meebrengen. Jammer genoeg was deze gezellige dag ook wel al gedaan om 11.00u...

Maar dit geldt natuurlijk niet voor de leerkrachten. Kaat en ik waren (zoals gewoonlijk) niet volledig op de hoogte van de exact plannen van de leerkrachten, maar we wisten wel dat het met 'nadar' was. We hadden dus wel onze zwemkleding mee en stapte dan maar achterop de motor. Zonder helm natuurlijk, want de regels zijn hier allemaal een beetje soepeler. Uiteindelijk kwamen we aan bij een mooi parkje, met inderdaad een zwembad. Dit water was wel nog best koud, maar nadat we even een frisbee hebben gegooid met de leerkrachten, wat trouwens een sport is die ik hier heb geïntroduceerd, zijn we toch maar het water in gegaan. Na de koude even te onderdrukken, viel het water eigenlijk heel goed mee. De mannelijke leerkrachten zijn ook mee het water in gegaan, maar voor mensen hier is het niet makkelijk om te zwemmen, want dat leren ze je hier niet. Toch was het wel gezellig in het water. Uiteindelijk moesten we het water wel uit, omdat het eten klaar was. Andere leerkrachten hadden heerlijk vlees klaargemaakt op de BBQ. Samen eten was dan ook heel gezellig en tijdens deze maaltijd werd dan ook het plan gemaakt om met z'n allen Acantenango te gaan beklimmen. Dat is één van de grootste vulkanen hier in Guatemala. Op het moment van typen is het minder dan een week voordat we deze missie aangaan. 

Op het terrein waar we zaten met de leerkrachten bevond zich blijkbaar ook een waterval. De weg ernaartoe was al een gaaf avontuur en dan die mooie waterval helemaal verborgen in het dal was prachtig. Hier hebben we dan ook een leuke groepsfoto weten te maken. Jammer genoeg staan hier niet al de leerkachten op. Dan rond 17.00u was het tijd om weer terug naar de casa te gaan. Señor Ana (ze noemen juffen hier señor) wandelde met ons mee tot de Casa en toen zat onze dag er op.

Voor de lagere school was vrijdag weer een normalere dag, maar voor ons natuurlijk niet. Kaat en ik versterken natuurlijk ook een heel klein beetje het lerarenkorps van het middelbaar. Op woensdagnamiddag staan er lessen gepland voor het middelbaar i.v.m. ChatGPT, Gmail, andere handige functies etc. Maar dus waren wij ook uitgenodigd voor het 'dia de la amnistad'-feestje van de leerkrachten van het middelbaar. Dit feestje bestond uit basketballen met de leerkrachten op de school, cadeautjes aan elkaar uitdelen (secret santa-gewijs) en 'hamburguesas' eten. Dit zijn ook zeer gezellige mensen en we voelde ons hier ook zeker en vast welkom.

In het weekend rustig uitslapen zat er voor ons niet in. Kaat en ik wilde graag een uitstapje doen voordat we volgende week (ondertussen afgelopen week) begonnen met lesgeven. Antigua was de bestemming geworden. Deze stad wordt door velen gezien als de toeristische hoofdstad van Guatemala. Het was dan ook wel echt een zeer mooie stad met ook zeer veel toeristen. Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat 1/3 van de mensen die we tegenkwamen toerist was. De stad verkennen en onszelf verwennen met een lekkere chocomelk, een taco op een marktje en een goede vette hap bij 's werelds mooiste McDonalds konden natuurlijk niet ontbreken bij deze uitstap. Ook hebben we wat gezocht naar souvenirs en enkele essentials voor het lesgeven.

In de avond was het dan een lichtfestival hier met heel erg veel kaarsen. En als ik zeg heel veel kaarsen, dan bedoel ik ook heel veel kaarsen (9 000!). De gezelligheid op straat zorgde voor een fijne sfeer. In de avond zijn we op stap gegaan naar een secret bar en hebben we het nachtleven van Guatemala eens van naderbij bezocht. Het was zeker en vast een geslaagde avond. Ook het slapen in van die futuristische capsules was echt een ervaring die zeker anderen aan te bevelen valt. De volgende dag zijn we nog wat cultureel erfgoed gaan bezoeken en hebben we een second-hand market bezocht. Antigua was echt een heel erg mooie stad!

Na Antigua was het dan eindelijk ook echt tijd om les te gaan geven, maar daar in volgende blog meer over...

Weetje: Alles in Guatemala is gemaakt voor kleine mensen.

Bewijs: Mensen die Jarno kennen, weten dat hij niet echt de allergrootste jongen is. Maar hier... 'Ik ben precies een reus'. Neem als voorbeeld te toiletten. 'Bij het plassen in een urinoir kon ik niet eens zien waar ik richtte, want er hing een plank op mijn ooghoogte.' Zie foto hieronder.