De start van het tweede semester

Helemaal uitgerust van ons laatste reisje, konden we aan het tweede semester van het schooljaar beginnen. Voor de meeste klassen betekende dit dat we konden beginnen met een nieuw thema, voor enkele klassen moesten er nog wat belangrijke dingen afgewerkt worden. (Zo blijft het werkwoord 'to be' ons nog even achtervolgen...)

We beginnen de week met een rustige maandag. We kozen ervoor om enkele leuke werkvormen te gebruiken, zodat ook de leerlingen zin kregen om aan de nieuwe thema's te beginnen. Zo leerden we niet alleen de vertalingen van de seizoenen aan maar gingen we de vergelijking ook leggen tussen de seizoenen in België en in Guatemala. Omdat het voor het eerste leerjaar nog moeilijk is om dit allemaal op te schrijven, kwam er ook wat knip en plakwerk aan te pas. 

In het derde leerjaar hebben we rond het menselijk lichaam gewerkt. We lieten de leerlingen hun eigen silhouetten natekenen (wat ze echt geweldig vonden) om zo de onderdelen aan te kunnen duiden. 

Tijdens de pauze kwam ik weer eens op een 'top' idee. Vorige week werd duidelijk dat er niet

echt veel leesbare boeken waren voor het eerste leerjaar. Dan maak ik er toch zelf eentje? 

Na een beetje research, ging ik aan de slag. 

Wat hier het resultaat van zal zijn, lees je hopelijk in één van de volgende blogs...

Op dinsdag stond er weer iets 'spannends' op de planning. We gingen het leesmakker-project uittesten met het eerste en het zesde leerjaar. Dit omdat het de afgelopen tijd duidelijk geworden was dat de (jongere) leerlingen nood hadden aan wat extra leeshulp.

We moesten de leerkrachten nog een beetje warm maken voor heel het idee, wat ook wel normaal is. Wanneer de leerlingen dan van klas gewisseld waren en een leesmakker gevonden hadden, viel alles op zijn plaats en waren zowel leerlingen als leerkachten zeer enthousiast. 

We zullen dit de komende weken nog blijven uitproberen en hopelijk levert het resultaat en blijven ze dit in de toekomst ook volhouden. 

Voor de rest van de dag stonden er geen lessen op de planning (op dinsdag wordt er nooit Engels gegeven). Dacht je dat we een rustig dagje zouden hebben? Nee hoor, tijd om de bibliotheek en het internet onder handen te nemen. 

Het plan was om de volgende dag naar de hoofdstad te gaan met Adalberto (de financieel directeur van de school). Hier zouden we dan alles aankopen wat we nodig hadden omtrent de beamers en het installeren hiervan alsook alle benodigdheden om ons Mesh-netwerk uit te werken. Daarnaast mochten we ook een kijkje nemen in een boekenwinkel en enkele nieuwe boeken aankopen als we dit nodig zouden vinden. 

Om deze dag vlot te laten verlopen moesten we dus wel een goed overzicht hebben van wat we allemaal nodig hadden. Dat was onze missie op dinsdag. 

Het internet: We gingen eerst kijken hoe sterk het inkomende signaal was op school en waar het dan juist misging met de verdeling van het internet. Daarnaast installeerden we een laptop die het signaal op lange termijn zou meten. 

Ook gingen we even het dak op om te kijken of alle antennes goed geïnstalleerd waren.

De bibliotheek: We vonden dat de bibliotheek, of toch de boeken in het schap er wat chaotisch bijlagen. We hebben dus besloten om alle boeken uit de kast te halen, te bekijken en er een leeftijd op te plakken. We gaven alle boeken een label en een nieuw plekje in de kast. Zo kwamen we erachter dat er voor beginnende lezers echt weinig boeken waren. Hier zouden we dus de dag nadien ook naar op zoek moeten gaan. 

De beamers: We hebben een hoop centjes ingezameld voordat we naar hier vertrokken. (Even tussendoor: een dikke dankuwel aan iedereen die hieraan heeft meegeholpen!) Met dit mooie bedrag hadden we graag enkele beamers aangekocht om in de hoogste leerjaren te hangen. Deze konden dan gedeeld worden met het middelbaar aangezien zij in dezelfde lokalen zitten. 

Wat hebben we hiervoor nodig? 6 Beamers en alles om deze te installeren (koppelstuk voor aan het plafond, HDMI-kabels, kabelgootjes, ...). Dit alles kon dus ook bij op ons lijstje.

Toen waren we klaar voor onze trip naar de hoofdstad!

Woensdag vroeg in de ochtend werden we opgehaald door de directeur en een chauffeur, want we hadden een hele reis voor de boeg. 

Na een uurtje rijden, zijn we ergens gestopt voor een ontbijtje (een hamburger voor Jarno en een hele stapel pannenkoeken voor mij!) en toen konden we weer verder. 

Bovenaan ons lijstje stonden de beamers, we lieten de mensen van de winkel alle beamers opzetten en uittesten zodat we zeker wisten dat alles in orde was. Ook kozen we in deze winkel de juiste koppelstukken om de beamers op te hangen en ook namen we de HDMI-kabels mee. Dit stuk ging nog vlot. 

Vervolgens was het Mesh-netwerk (internet) aan de beurt... Hier zijn we wel 7 winkels voor binnengegaan (verspreid doorheen heel de drukke hoofdstad) en uiteindelijk hebben we niet gevonden wat we zochten. 

In het boekenwinketje waren we wel weer snel gesteld. We gingen op zoek naar enkele leuke boekjes die makkelijk te lezen waren. Eén van de belangrijkste puntjes: een duidelijk lettertype! 

Na een half uurtje snuffelen waren we klaar en konden we huiswaarts keren. We waren dan ook al bijna 12 uur onderweg. 

De volgende dag (donderdag) stonden er weer enkele lessen op de planning, we begonnen weer met een stukje uit 'Hamlet - Shakespeare'. 

"To be, or not to be. Ser, o no ser."

Daarnaast stond er ook op de planning dat we foto's gingen maken van ELKE leerling op school. Dit voor een soort van leerlingvolgsysteem online. Als je bedenkt dat er 320 leerlingen in de lagere school zitten, weet je dat dit een heel karwei is.

Tot slot gingen we ook nog even verder met het herinrichten van de bib. 

Wat stond er in de avond op de planning? 

We hebben een bezoekje gebracht aan de broer van Lidia. Deze man ging mijn jeansjasje een beetje meer Guatemalteeks maken. Dit door enkele stukken Guatemalteekse stof op de achterkant en op de mouwen te naaien. Hiervoor moesten we dus wel eerst stofjes gaan kiezen en dit bleek moeilijker dan verwacht. Dit omdat hij ging werken met restjes van vorige projecten. Het was dus een beetje zoeken naar mooie combinaties, uiteindelijk hebben we er (volgens mij) wel iets leuks van gemaakt. 

Het resultaat komt hopelijk ook in één van de volgende blogs. 

Op vrijdag stond er een sportdag op de planning. We vertrokken met z'n alle op school en gingen te voet naar het voetbalstadion. Hier gingen de leerlingen basketballen en voetballen. Er was telkens één groepje dat vrij was en aan dit groepje gaven wij telkens een korte frisbee les. De leerlingen die al een lesje frisbee gehad hadden op school, kregen de speluitleg van ultimate frisbee te horen en speelden dit spel met z'n allen. Natuurlijk wel op niveau van de leerlingen.

De leerlingen vonden dit dan ook echt geweldig! De dag werd afgesloten met een lekker ijsje voor elke leerling, want ja het was enorm warm op het veld! Vervolgens kwamen de ouders de kinderen ophalen en zat de schooldag er al weer op. 

Het weekend kon beginnen! Of ja, toch ongeveer. We moesten eerst nog langs een 'tienda' (dit zijn de kleine winkeltjes hier). 

Dit omdat we de dag nadien als grote verrassing naar de dierentuin zouden gaan. En naar de dierentuin zonder snackjes, dat kan toch niet? We gingen voor iedereen 3 zakjes snoep/chips halen en een sapje. We zijn in het totaal met 8 personen, dus je kan je al voorstellen hoe groot de ogen van de kassierster werden. Deze vrouw had volgens mij nog nooit zoveel snoep in één keer verkocht. 

Onze zak nog snel verstoppen want dit mochten de kinderen natuurlijk nog niet zien!

En tot slot moesten we de auto waarmee we naar de dierentuin zouden rijden nog uitkuisen. We gingen namelijk met z'n allen in de laadbak zitten, maar die zag er momenteel nog zeer vuil uit. 

Dan was het zover. Vroeg in de ochtend trommelden we heel het gezin op en zonder te weten naar waar ze zouden gaan, stapten we allemaal in de laadbak van de pick-up. En dit voor een 2 uur durende rit.

Geloof me wanneer ik zeg dat dit een avontuur op zich was. Met 7 kinderen achterin een pick-up, op de snelweg, omringd door bussen en vrachtwagens. Iets wat je in België nooit zou meemaken. 

Oppeens stonden we stil aan de kant van de weg en zei de mama tegen alle kinderen dat ze in de auto moesten stappen. Waarom? Omdat het in de hoofdstad blijkbaar illegaal is om achterin de laadbak te zitten. Wanneer wij ook wilden instappen, kregen we te horen dat er niet genoeg plaats was en dat wij dus maar achterin moesten blijven zitten. Met de mededeling: "Zorg er wel voor dat ze jullie zeker niet zien.".

Hier stelden we ons enkele vragen bij, maar ja zo gaat dat hier in Guatemala. 

Toen kwamen we in de buurt van de dierentuin en begonnen de kinderen door te hebben naar waar we gingen. Het zien van deze blije snoeten was goud waard!

Het was voor de meeste kinderen in het gezin ook de eerste keer dat ze in de dierentuin kwamen, spannend!

Het grootste doel vandaag: capibara's spotten! (Dit is over het algemeen het favoriete dier van bijna elk kind hier in Guatemala!)

Er werd gelachen, genoten van de dieren, gesnoept, veel gewandeld (en hier waren de dames en hun hakken weer niet echt op voorzien, ik had hen nochtans gewaarschuwd ...), ...

En toen was het zover, zonder het te weten stonden we al een hele tijd naast de capibara's. En ja hoor, bij de kleinste meid is er zelfs een traantje gevallen wanneer ze het doorhad. 

Na het zien van alle dieren, trokken we richting de uitgang. Hier konden de kinderen nog genieten van enkele attracties en arcade games. Ook dit was weer een hele ervaring!

Tot slot trakteerden we de hele familie nog op lekkere kippetjes met frietjes en trokken we terug richting onze casa. 

Op de terugweg was het wel een stukje frisser in de laadbak en oppeens was iedereen jaloers op mijn dekentje. Delen dan maar!

Tijdens onze terugweg stonden we opeens stil in het midden van de snelweg ... Paniek! Alleja bij ons dan toch. Snel allemaal een lichtje aan en flikkeren naar de andere auto's zodat we niet aangereden zouden worden. 

Op dat moment werd het duidelijk waarom het gevaarlijk is om achterin een pick-up te zitten. 

Wat bleek het probleem te zijn? Geen benzine meer ... Top!

Uiteindelijk zijn we heelhuids thuis geraakt, en is iedereen snel zijn bedje ingekropen. 

Op zondag volgde er een rustige dag, enkel in de avond stond er iets op de planning. We trokken richting het centrum om naar een processie te kijken. Dit is een grote optocht waarbij ze een soort 'praalwagen' met Jezus op doorheen de stad dragen. Dit mega grote ding wordt op de schouders van heel wat mensen gelegd en zo stappen ze doorheen de straten. 

Op de grond maken de mensen allemaal tekeningen die te maken hebben met het geloof en hier wandelen de mensen die in de processie lopen dan overheen. 

Het was mooi om naar te kijken maar daar bleef het niet bij. Oppeens werden we door de mama van het gezin in een rij geplaats, en we hadden geen idee wat er daarna zou komen. Toen bleek dat we in een rij stonden om de praalwagen over te nemen. 

We moesten dus meelopen in de processie en de wagen mee op onze schouders dragen. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. 

Doordat ze in dit land zo enorm klein zijn, staken wij met kop en schouders boven de rest van de mensen uit. Dit maakte dat we gedurende heel de 'wandeling' bukkend moesten lopen. Niet echt handig ...

Dit resulteerde dan ook in heel wat stijve spieren en wat blauwe plekken op de schouders. Maar ach, het was me weer een ervaring. 

Onze week zat er al weer op, en zo komt het einde steeds dichterbij. Iets waar we absoluut nog niet naar uitkijken. 

Tot snel!