De laatste weken lesgeven

Zoals we in de vorige blog al zeiden, begint het einde van onze stageperiode steeds dichterbij te komen (lees deze zin met een trieste ondertoon). Na een toch wel specialere week, de afgelopen week en een zeer avontuurlijk weekend, hebben we nog twee weken lang alles gegeven om de beste lessen Engels, computer en sport in de al de klassen te geven. Het leek ons dan ook eens leuk om van klassen te wisselen. Zo kwam het dat ik al de A-klassen van Kaat overnam en Kaat een week lang aan de slag ging met 'mijn' B-klassen. Dit leek ons leuk en voor de leerlingen was het ook wel eens een ervaring om een andere 'maestro' te hebben voor een week. Hieronder zullen we de week samen eens overlopen.

Maandag startte ik met het zesde leerjaar buiten om de familieleden in het Engels aan te leren aan de hand van een interactief spel, waarna we meteen doorgingen naar het eerste leerjaar waar we dan vooral gingen focussen op lichaamsdelen. Ondertussen ging Kaat eens horen wat er allemaal gebeurde in de bibliotheek, want daar was ook van alles gaande. Hier bleken de leerlingen van het 6de leerjaar met de leerlingen van het 1ste leerjaar samen te lezen. Ons leesmakker-project werd al ineens meer gebruikt dan de eigenlijk geplande  dinsdagochtend. Wat leuk dat de leerkrachten hier echt het nut van inzagen! Het komt dan natuurlijk ook heel goed uit dat we de week voordien ook nog wat boeken voor de jongere leeftijden hadden gekocht. Daarbij was Kaat dus ook nog bezig met het schrijven van een eigen boek in het Spaans met makkelijke woorden en de letters die de leerlingen van het eerste leerjaar kennen. Af en toe wat hulp van onze vrienden: ChatGPT en Gemini zijn hierbij dan ook zeker geen overbodige luxe.

Ondertussen bij Jarno verliepen de lessen Engels heel goed. Bijna net zo goed als het installeren van de projectoren. Enkele van de mannelijke leerkrachten van de school hebben hun klas aan het werk gezet en zijn aan de slag gegaan met het bevestigen van de projectoren aan de eerder geïnstalleerde palen. We kijken er trouwens al niet meer van op dat de klassen van deze mannen hier helemaal alleen achterblijven. Terug bij de projectoren, waren jammer genoeg de kabels niet allemaal lang genoeg, dus we konden nog niet meteen met de projectoren aan de slag gaan. Deze zullen we in de loop van de week dan maar gaan kopen. Ze hadden hier ook beslist dat al de klassen leeg moesten zijn wanneer de projectoren werden opgehangen, dus er zaten leerlingen les te volgen op plastic stoelen buiten op het sportveld en in het gras. Wel een grappig zicht eigenlijk! Het weer is hier gelukkig dan ook wel een stuk beter dan in België. Niet dat dit moeilijk is natuurlijk.

Ook Kaat heeft deze dag haar eerste Engelse lessen in de B-klassen overleefd. En natuurlijk hoorde hier ook weer enkele selfies bij van tijdens het tandenpoetsen. Zie hieronder. Ondertussen kwam Jarno er achter dat Ana (de directrice) jarig was geweest wanneer ze in de Verenigde Staten zat. Samen met een klas zijn we haar dan een gelukkige verjaardag gaan wensen.

Vlak voor we deze maandag naar huis gingen viel ons oog nog wel op een zeer leuke brief die aan het whiteboard in de leraarskamer hing. Het was een brief van 'Don Augusto' waarin hij de leerlingen, leerkrachten en het personeel van de school bedankte voor de fijne tijd die hij heeft gehad op de school en dat hij ziet dat de school zeker weten in goede handen is. Dit zijn zeer mooie woorden en wij hebben ook zeker genoten van hun verblijf hier!

In de avond was het ook weer eens aan ons om de keuken in te duiken. We waren die dag naar de winkel geweest en hebben de nodige inkopen gedaan om met de niños in de avond pizza's te gaan maken. Mmmmmmm... lekker!!! In dit land is het trouwens wel moeilijk om pizzabodems te vinden en we hadden niet de tijd om deze zelf te bakken, dus we gebruikten hiervoor tortilla's. Of dit een goed idee was? Niet helemaal... We hadden enkele bakplaten gehaald, maar hier pasten er maar 4 kleine pizza's tegelijk mee in de oven. Zou het dan niet lukken om onze pizza's gewoon op het rooster te leggen? Zie hieronder het resultaat van dit geweldige idee:

De pizza's smaakten achteraf gelukkig wel en de kids hadden uiteindelijk genoeg gegeten.

De volgende dag (dinsdag) stond weer in thema van de computerlessen. We gingen in de oudere jaren eens bekijken hoe we tekst kunnen opmaken in MS Word. We leerden de leerlingen hoe ze tekst gordo, cursiva, con un ligna, en color en in nog zo veel meer konden zetten. De leerlingen leefde zich dan ook uit in hun eigen stukjes tekst waar ze de opmaak in mochten kiezen. Voor de jongste jaren (lees als de kleuters) was MS Word nog wat moeilijk. Met hen gingen we dan ook verder in Paint. We startten met het maken van de vlag van Guatemala, daarna die van België of nog een andere die de leerlingen kenden. Ik blijf er wel nog altijd versteld van staan hoe goed de kleuters om kunnen gaan met de computer. 

Zie hier Kaat die 'Bankzitters' als didactisch materiaal gebruikt. We moesten uitleggen waarvoor de esc-toets dient en als voorbeeld lieten we zien dat we een video in YouTube kleiner konden maken. Kaat ging dan ook voor dit prachtige exemplaar en de leerlingen waren al meteen fan, ook al kennen ze deze gasten hier natuurlijk niet.

Dinsdagmiddag stond er een hoop was en de voorbereiding van de lessen voor de volgende dag op het programma. De volgende dag hadden we weer een hoop verschillende klassen inclusief het middelbaar in de namiddag. Toch duurde het wassen een pak langer dan het maken van de lessen. Ik ben hier, niet overdreven, bijna 3 uur aan bezig geweest. Maar nadien roken mijn kleren wel weer lekker.

Op woensdag hadden we weer een zeer lange dag. We waren van 7.30u tot 18.00u op de school om lessen te geven in het lager en nadien dan ook het middelbaar. Bij de Engelse lessen hebben we weer een hoop leuke actieve werkvormen gebruikt. Zo tekenden we enkele speciale monsters om de lichaamsdelen nog eens te oefenen, deden we enkele loopspelletjes met de woorden en speelden we met de grote dobbelstenen. De leerlingen vinden de Engelse lessen, volgens mij, altijd nog wel leuke lessen.

In de middag hadden we een dik uur om even snel iets te gaan eten op de 'mercado'. Dit is de markt in het centrum van Comalapa. Jarno ging hier dan ook voor enkele heerlijke kipnuggets en Kaat ging voor een crêpe.

Nadien was het tijd voor het middelbaar. Om deze les duidelijk te maken moeten we even terugblikken naar onze stage in België. Zowel Kaat als ik hebben onze leerlingen mails/brieven laten schrijven naar de leerlingen van Guatemala. We hebben deze dan vertaald en afgedrukt. De les voor het middelbaar ging dus als volgt, al de leerlingen kregen een brief/mail van één van onze leerlingen. In een Word-document lieten we ze dan een antwoord terug schrijven. Dit document sloegen ze dan op op het bureaublad en nadien gingen Kaat en ik langs al de computers om deze documenten op een USB-stick te zetten. Dit was niet zo makkelijk. We zijn hier zelfs de volgende dag nog een keer voor moeten terugkomen omdat dit zo veel werk bleek te zijn. Een uploadzone kennen ze hier jammer genoeg nog niet en met de Wifi zoals het er nu bij ligt, was dat ook niet echt een optie.

De resultaten zijn uiteindelijk echt nog wel leuk geworden. Lees hieronder de mail van onze eigen Jeferson. Dit is de oudste zoon uit ons gastgezin.

Hola Elena

Soy Jeferson, mi materia favorita es artes visuale. Yo vivo en Guatemala en un pueblo llamado Comalapa.

Yo tengo 14 años, vivo en una parte de Comalapa llamada xejul. Tengo 1 hermano llamado Angel, 3 hermanas llamadas Fatima, Cristy y Keylyn. Mi papa se llama Eliazar y mi mamá se llama Elida. Estoy estudiando en un liceo llamado Liceo Nuevo Horizonte. Soy un estudiante de curso 2do básico. Mi color favorito es el verde.

La vida en Guatemala es muy divertida pero también muy peligrosas. Tiene muchas maravias Guatemala y tiene bonitas tradiciones. 

Saludos de Jeferson.

Donderdag was echt een zeer normale dag. Ik gaf enkele Engels lessen en Kaat ook. Verder hebben we even snel geholpen bij de verhuis van het 3de en het 5de leerjaar. Deze twee klassen moesten wisselen doordat de projecteren anders niet in de juiste lokalen zouden hangen voor het middelbaar. Verder hebben we die dag ook de Plicker-kaarten afgewerkt zodat de leerkrachten hier ook mee aan de slag kunnen gaan gaan.

Blijkbaar was deze dag ook een speciale dag voor de 'familia'. We begrepen niet helemaal waarom, maar het had iets te maken met de gezondheid van de jongste zoon. Ze aten dan ook met een groot deel van de familie hun lievelingseten bij het standbeeld van Jezus. En ja hoor, ook het beeld kreeg een bordje aangeboden. Het lievelingseten van de 'familia' is een soort maisdeeg met tomatensaus en een vleesje er in. Zelf zijn we hier niet heel erg fan van, maar echt slecht is het ook niet.

Toen we dit eten de volgende dag (vrijdag) ook weer als ontbijt kregen, hadden we hier eigenlijk niet zo veel zin in. Uit respect hebben we dit dan weer opgegeten, maar we hoopten wel dat dit in de avond niet weer hetzelfde eten zou zijn. 

Vrijdag op school hebben in verschillende klassen een zelfde soort loopspel gespeeld dat we ook wel best hard hadden uitgewerkt. Weliswaar was dit spel telkens met de woorden of de grammatica waar deze klas op dat moment mee bezig was. De leerlingen vonden het zo'n leuk spel dat ze dit graag nog eens wilden doen. Jammer genoeg hebben we hier geen tijd voor. We hebben wel gezegd dat we de voorbereiding zouden delen met de Engelse leerkracht. Zo kan zij het nog eens spelen als ze dat zou zien zitten. En toen zat de week waarin we van klassen wisselden er al weer op.

In de namiddag zou de broer van de directeur van het middelbaar eens kijken wat er mogelijk was voor het internet op de school. Blijkbaar weet hij hier wel het één en het ander van. Kaat en ik besloten dus om tussendoor dan even naar de 'mercado' te gaan in plaats van langs thuis te passeren. Op de mercado haalden we dan ook een lekkere pannenkoek, want we vonden dat we dit ook wel verdiend hadden. Ik moet het misschien ook niet zeggen, maar deze smaakte zeker en vast! Daarna hebben we dan effectief geholpen bij het in kaart brengen van het internet. Hij deed allerlei metingen en nadien zei hij er zich dit weekend eens in ging verdiepen. Wij zijn die dag dan nog even blijven plakken op het bureau van de directie van het middelbaar (in een positieve zin natuurlijk!) en daarna naar huis vertrokken. Op weg naar huis kwamen we weer een andere processie tegen, maar deze hebben we maar vluchtig bekeken. We waren dan ook al wel best uitgeput.

Toen was het eindelijk weekend en zaterdagochtend gingen we ontbijten bij Teresa (de secretaresse van het middelbaar). Ze had voor Guatemalteekse normen een zeer uitgebreid ontbijt voorzien voor ons. Ook legde ze ons uit hoe je 'Rosa de Jamaica' maakte. Dit is echt een heel lekker drankje van hier en zeker het proeven waard. Kaat en ik hebben ook besloten dit mee naar België te nemen. Samen met Teresa gingen we nadien naar de kerk om deze te helpen versieren voor de eerstvolgende processie. Er lagen allemaal bloemen die op maat geknipt moesten worden en er kon zeker nog een handje geholpen worden bij de processie-wagen van die dag. Dit deden we dan ook met al het plezier. Als bedankje mochten we mee-eten met de leden van de kerk. Het waren weer diezelfde bladeren met het maisdeeg en de tomatensaus. Niet ons favoriete eten, maar wel zeer lief dat we mochten mee-eten.

In de avond hebben we dan ook deze processie bewonderd vanaf de kant van de straat. Maar plots begon het te regenen, en nog geen beetje! Kaat vond dit natuurlijk geweldig en bleef als één van de weinige in de regen staan. Deze bui was echt op z'n Belgisch, ineens uit het niets en ook megagroot. De processie werd even op 'on hold' gezet en wij zijn helemaal nat terug naar de 'casa' vertrokken. Hier troffen we Olaf ons verzopen hondje aan:

Zondag was echt effectief een rustdag. We hebben op deze dag niet heel veel speciaals gedaan, maar vooral uitgerust en voorbereid voor de komende en tevens ook de laatste week. Het leek een zeer rustige week, maar toch is er weer heel veel gebeurd.