Hop hop hop... naar de top!

Zoals de titel al doet vermoeden stond deze week helemaal in teken van de beklimming. We zijn namelijk in het weekend met een groot deel van het leerkrachtenteam de vulkaan 'Acatenango' gaan beklimmen. Als dit nog geen teambuilding is, dan weet ik het ook niet meer.

Kaat en ik hebben deze week ook heel erg veel les gegeven. Zowel maandag, woensdag, donderdag en vrijdag hebben we telkens de hele voormiddag voor de klas gestaan om de leerlingen een rijkere Engelse woordenschat aan te brengen. Twenty-four, grandma en pepper waren voorbeelden van woorden die we toch wel vaak hebben uitgesproken en hebben laten uitspreken.
We merkten ook al wel echt dat het lesgeven in het Spaans steeds beter begon te lukken. We doen dit echt goed!

Maar goed, we zullen bij het begin beginnen:
Maandag was, zoals ik al liet merken, een zeer rustige dag. We hebben die dag dan ook niet veel spectaculairs gedaan. In de voormiddag waren het dan de Engelse lessen, die we zoals gewoonlijk met veel spelletjes en actieve werkvormen proberen op te vullen. In de namiddag zijn we met Lydia en Ana op huisbezoek geweest om de thuissituatie van enkelen lln. in kaart te brengen. Ook hebben we samen met hen onze was bij een 'lavanderia' gedropt (of ja, Jarno's was). Een dagje die grotendeels dus in teken stond van school.

"Mijn broek kwam gewoon viezer uit dat water nadat ik het met de hand had gewassen... Een wasmachine is echt geen overbodige luxe vind ik."

~ Jarno



Dinsdag hadden we een voormiddagje vrij gekregen om mee te kijken hoe we de Chromebooks zo gebruiksvriendelijk mogelijk konden krijgen. Onze school heeft namelijk veel Chromebooks, maar de leerkrachten weten nog niet helemaal hoe ze hier mee aan de slag moeten gaan. Een van onze missies van het Mayakind was dan ook om de 21ste eeuw meer te laten doorvloeien in het onderwijs hier (lees als: computers en andere digitale tools gebruiken en aanbieden aan de leerkrachten). Wij hebben er dus voor gezorgd dat de Chromebooks allemaal zeker op de juiste wifi zitten, dat het wachtwoord om binnen te geraken zeer eenvoudig is en dat deze zijn opgeladen. Hier zijn we toch wel een groot deel van de voormiddag mee bezig geweest. Hopelijk loont ons werk en geen de leerkrachten binnenkort niet meer zonder Chromebooks kunnen in hun lessen. 


In de namiddag zijn we zelf naar Chimaltenago geweest met de chickenbus. Dit is een oude Amerikaanse schoolbus volgepropt met zo veel mogelijk Guatemalteken. Waarom heb ik trouwens 'zelf' onderlijnd? Omdat ik hier graag de nadruk op wil leggen, want we hebben dit gedaan zonder dat er iemand meeging; solo Kaat y Jarno. In Chimaltenago heeft Jarno genoten van een McFlurry en Kaat van een churro en hebben we de grote inkopen gedaan voor onze vulkaan. Met onze buikjes en onze tasjes vol zijn we dan terug op zoek gegaan naar de bus waar een man buiten 'Comalapa Comalapa Comalapa' hing te roepen. Deze vonden we niet meteen, gelukkig is iedereen hier zo aardig en heeft een politieagent de bus voor ons tegen gehouden.


Woensdag was opnieuw een Engelse voormiddag. Lessen geven in verschillende klassen en wanneer de andere hiermee bezig was, plukten we leerlingen uit de klas om te oefenen op hun werkpunten. Maar we hebben deze dag ook in de namiddag onze eerste infosessie in het middelbaar mogen geven. In elke klas van het middelbaar hebben we een korte interactieve infosessie uitgevoerd omtrent ChatGPT en hoe en waar AI te vinden. De lln. vonden het volgens mij wel best interessant om te zien wat AI allemaal kan tegenwoordig. Ze waren vooral fan van het moment wanneer we afbeeldingen van een 'dolfijn met een groen t-shirt' gingen genereren of wanneer Jarno in gesprek ging met Gemini. Vanaf deze dag konden we dan ook met trots zeggen dat we aan een hele middelbare school les hebben gegeven in Guatemala én in het Spaans (en Engels, want Jarno kwam soms niet uit zijn woorden).

Donderdagvoormiddag stonden er voor ons dan opnieuw onze Engelse lessen op de planning. Zo klinkt het misschien alsof we de hele tijd hetzelfde doen, maar ik kan je verzekeren geen enkele les die wij hier geven is hetzelfde als eender welke andere les die we al gegeven hebben. Elke keer proberen we zo creatief mogelijk uit de hoek te komen om toch maar die Engelse woorden vast te zetten bij de leerlingen. Voor de rest bestond deze dag uit het (mentaal) voorbereiden voor de vulkaan de volgende dag.

Vrijdag was het dan zo ver. Eerst gaven we onze lessen, daarna verzamelden we de leerkrachten voor een infosessie omtrent ICT en een dansles. Met de infosessie willen we namelijk meer inzetten op een future-proof manier van lesgeven ook hier in Guatemala en met de dansles wilden we de leerkrachten enkele volksdansen aanleren voor de Belgische dag van de aankomende week. #teachfutureproof Ik wil hierbij ook even Wouter bedanken (onze leerkracht ICT op Thomas More) voor de handige tools, die ik nu heb kunnen delen met de de leerkrachten hier in het verre Guatemala. 
Ah ja en nog een leuk weetje over de dansles: leerkrachten in een mooie cirkel laten staan, gaat niet veel gemakkelijker dan leerlingen. 
Nadien aten we met de leerkrachten gezellig kip (alleen voor Jarno natuurlijk) met echt megalekkere frietjes. Zo lekker dat we zeiden dat sommige frituren in België hier nog iets van konden leren. Wel is Jarno niet 100% fan van de kip hier, want letterlijk elk stuk kip bestaat hier min. voor 1/10 uit bot.


Oké, we gaan even controleren... Rugzak? Check! Tenten? Check! Slaapzak? Check! Gids die ons veilig de vulkaan op zou leiden? Als we Josué meerekenen (de leerkracht die al eerder de beklimming had gedaan), dan check!
Klaar zijn we! Dat 13 leerkrachten en 13 megarugzakken in één mini-van passen, kan in Guatemala zeker en vast. Dus hop hop naar de vulkaan met die mini-van!

Eenmaal bij de vulkaan aangekomen starten we eigenlijk zo goed als meteen aan de tocht. De tocht waarvan we eigenlijk niet zo goed wisten hoe lang deze zou gaan duren. We klommen omhoog en omhoog. Het was niet de meest eenvoudige wandeling, want op sommige plaatsen lag het zand los, dus schoof je weg als je stil bleef staan. Op andere plaatsen hingen er dan weer boomwortels op het pad. Beetje bij beetje geraakten we wel steeds hoger op de vulkaan. Bij elke mogelijke rustplek namen we deze rust ook wel even om onze tocht daarna verder te kunnen zetten. Maar dan plots, een hek? Je raad het goed, we zaten nog geen twee uur op de vulkaan en we waren al verkeerd gewandeld, we moesten ergens een verkeerd pad hebben gevolgd. Oké, dan maar een stuk terug en de andere richting op. Dit vond Kaat wel niet zo grappig, maar ja het kan niet anders.


Rond 18.00u begon het kouder en donkerder te worden. Jarno wisselt zijn broek, Kaat trekt een extra laagje aan en iedereen neemt zijn/haar zaklamp bij de hand. We moeten nog wel een stukje door de volledige donker. Je zag heel weinig van het pad, maar vanaf dat de wolken verdwenen zag je wel echt heel ver al de lichtjes van al de steden en dorpen. Het uitzicht was dan ook echt zo prachtig. We konden uren naar de lichtjes en de honderden sterren staan kijken, maar we moesten verder. Uiteindelijk kwamen we aan op onze kampplaats. Hier stelden we onze tenten op en maakten we een kampvuur. Met enkele lekkere snacks en wat interessante gesprekken hebben we onze avond hier goed gevuld.


Toen was het tijd om te gaan slapen voor het grootste deel van de groep toch. Kaat sliep ondertussen eigenlijk al. Jarno had nog een klein hongertje dus at in de tent, naast een slapende Kaat, snel nog wat noodles. Dit alles met een gedownload filmpje erbij. Meer luxe kon je niet hebben op een vulkaan. Uiteindelijk bleek de koude niet echt het grootste probleem gedurende de nacht, vooral de harde grond hield Jarno wakker. Veel slaap was anders sowieso niet mogelijk, want om 3.40u ging de wekker. (We zijn zaterdag ondertussen.) Als we bij zonsopkomst bovenaan wilden zijn, dan moesten we wel zo vroeg vertrekken. Dit laatste stuk was niet heel ver meer, maar wel echt het zwaarste van ze allemaal. Met handen en voeten in de pikkedonker klommen we omhoog. Wat een eeuwigheid leek te duren, kwam gelukkig uiteindelijk tot zijn einde.

Eenmaal boven hebben we ons dan eerst even neergezet om de prachtige zonsopkomst te bekijken en te genieten van het feit dat we deze vulkaan gewoon volledig hebben beklommen. Alleen dit al was het allemaal meer dan waard. Het uitzicht boven de wolken was echt zo mooi en je kon de 'Fuego' (de andere; nog wel actieve vulkaan) hier goed zien roken. Trots dat we waren, moesten we natuurlijk wel enkele foto's maken met onze Belgische en Guatemalteekse vlaggen. Ook wat drone-beelden zouden heel mooi zijn... alleen één klein probleempje. Jarno was de drone vergeten. Deze lag nog in basecamp. De hele trip de drone meegesleurd om hem dan het laatste stukje te vergeten. Dat was jammer natuurlijk, maar met onze gsm's hebben we ook wel echt gave foto's kunnen maken.

 

Tijd om naar benende te gaan. De afdaling hebben we in het totaal in 2 uur ofzo gedaan. Deze ging echt veel sneller. Dit kwam ook wel natuurlijk doordat je door het losse zand eigenlijk als een soort pinguïn naar beneden moest rennen/waggelen. Zowel Kaat als Jarno vonden dit deel van de wandeling een heel pak leuker, maar je moet dit zeker ook niet onderschatten. Onze billen hebben de grond namelijk genoeg mogen aanvoelen. Zo heeft Kaat de grond zeker 25 keer van dichtbij gezien. Eenmaal beneden hadden we de rust in de mini-van wel weer echt verdiend. Je kunt volgens mij niet harder je team 'builden'.

 

We sloten ons avontuur af met gezamenlijk iets te gaan eten met het leerkrachtenteam, en dan hop hop naar de casa. We kregen 2 uurtjes rust en dan gingen we al weer met de familia naar een doop van kennissen uit de buurt. Dit was echt een hele grote happening, met een megapodium, tent, catering, popcornmachine en zo veel meer. Er waren zo veel mensen, dat ik eerlijk gezegd eigenlijk niet eens zo goed wist wie er nu precies gedoopt was. Wel was het leuk om hier de mensen te zien dansen. Al vonden de mensen dit zelf denk ik minder leuk als je naar hun gezichtsuitdrukking keek. Lachen tijdens het dansen hier is volgens mij verboden.

Zondag sloten we de week af met een zeer rustige dag. Enkel in de ochtend gingen we naar de markt. We hadden namelijk een zware missie. Kaat wilde een traditioneel kleed, dus daar gingen we naar op zoek. Dit hebben we na de hele markt af te gaan uiteindelijk dan ook gevonden. Het resultaat zien jullie in de volgende blog! Stay tuned!

Reacties

  1. Ann Stickers18 maart

    Kwestie van ‘grenzen verleggen’ zeker 🥳🥳

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Wat een week!

De start van het tweede semester

Onze laatste dagen in Guatemala