Na de examens komt de ontspanning
Gust en Jo waren een dag eerder terug vertrokken en wij gingen weer zoals gewoonlijk naar school, ook al had dat deze week niet gemoeten. Dit keer was het echter niet om les te gaan geven... nee het was deze week examenweek op de school. Alle leerlingen hadden dus twee examens per dag en dat gedurende de hele week. Wijzelf moesten deze examens niet afnemen, maar waren wel nieuwsgierig naar hoe dit hier precies in zijn werk ging. We besloten dus om maandag, dinsdag en woensdag toch naar school te gaan.
Zoals ik dus zei gingen wij zoals gewoonlijk naar school, maar dan met het gevoel dat het een rustige week ging worden. Jullie raden het natuurlijk al... het werd allesbehalve een rustige week. We hadden gezegd dat we deze week 'vrij' hadden, dus dit kwam eigenlijk goed uit om het internet probleem in de school eens grondig te onderzoeken.
In België is het vaak duidelijk waar het signaal binnenkomt en zie je dan allerlei kabels die naar verschillende plaatsen in het gebouw gaan. Hier is dat totaal het tegenovergestelde. Alle kabels zitten in de knoop en sommige bleken niet eens ergens in te zitten.
Gelukkig hadden we een week eerder ook al eens achter de inkomende kabel gezocht, en hadden we hem ook gevonden. Deze was toen nog te zwak, dus moesten we de antenne verplaatsen. Eenmaal dit dan gelukt was, je raadt het al... hadden we nog altijd geen goed inkomend signaal. Hoe komt dat nu? Wij konden weer het dak op tot onze grote verbazing stond er een boom pal in het midden tussen onze bron en onze antenne. Hoezo hebben deze mensen dat over het hoofd kunnen zien? Terug de firma gebeld om de antenne weer te verplaatsen. En nu? Nu stond hij perfect en ons inkomend signaal was precies het signaal dat we nodig hadden. Tijd voor de verdeling van het signaal over de school. Dit betekende dus tijd voor Jarno en Kaat om een plan van de school uit te tekenen waar we nieuwe routers zouden willen plaatsen.
Gelukkig hadden we een week eerder ook al eens achter de inkomende kabel gezocht, en hadden we hem ook gevonden. Deze was toen nog te zwak, dus moesten we de antenne verplaatsen. Eenmaal dit dan gelukt was, je raadt het al... hadden we nog altijd geen goed inkomend signaal. Hoe komt dat nu? Wij konden weer het dak op tot onze grote verbazing stond er een boom pal in het midden tussen onze bron en onze antenne. Hoezo hebben deze mensen dat over het hoofd kunnen zien? Terug de firma gebeld om de antenne weer te verplaatsen. En nu? Nu stond hij perfect en ons inkomend signaal was precies het signaal dat we nodig hadden. Tijd voor de verdeling van het signaal over de school. Dit betekende dus tijd voor Jarno en Kaat om een plan van de school uit te tekenen waar we nieuwe routers zouden willen plaatsen.
Natuurlijk bestond onze week niet alleen uit het tekenen van een wifi-plan. Onze Engelse leerkracht had ons gevraagd of we haar wilden helpen bij de mondelinge delen van enkele examens. Natuurlijk wilden we dit graag doen. We hadden er alleen niet bij nagedacht dat bij de jongste niños hier zo goed als het hele examen mondeling was (zij kunnen natuurlijk nog niet schrijven en ook lezen is nog niet van toepassing). Even snel de examens afnemen van een klas duurde daardoor al snel een dik uur en dan konden we meteen door naar de volgende klas.
Zoals je hoort! We hadden het niet zo rustig als we in het begin van de week dachten, maar we vonden het gelukkig nog wel altijd megaleuk om te doen. Zo leuk zelfs dat we onszelf nog wat extra werk hebben gegeven:
- Als eerste boden we aan om foto's te maken van alle leerlingen in de school. Deze kunnen de leerkrachten dan gebruiken op het leerlingenplatform. Normaal doet een fotograaf dit in het begin van het jaar, maar dat was er nog niet van gekomen. Op 19 maart riepen we dan één voor één alle klassen bij ons om de foto's te maken. Op dit moment hebben we ook meteen klasfoto's gemaakt. De leerlingen vonden dit geweldig, want ze mochten eens een keer in hun 'gewone' kleren naar school komen.
- Als tweede vroegen we of de leerkrachten graag een samenvattend filmpje hadden over de tools die je kunt gebruiken met de projectoren die binnenkort in de lokalen komen. Dit wilden ze wel graag, dus hadden we er weer een taakje bij.
Het was wel eens leuk om zo'n paar totaal andere dagen te hebben, dan de gewone schooldagen hier, maar echt ontspannend was het niet. Gelukkig hadden we voor onszelf wel een moment van ontspanning ingepland. Donderdag heel vroeg in de ochtend (5.30u) vertrokken we namelijk met de chickenbus naar Guatemala City (de hoofdstad) om hier op de shuttlebus te stappen richting 'El Parédon'. Een paar daagjes zee, dat ging ons goed doen!
Om van Comalapa in El Parédon te geraken was nog een avontuur op zich. Als we alleen gebruik zouden maken van het openbaar vervoer (de chickenbussen) dan moesten we 5 verschillende bussen nemen om hier te geraken. Dat was ons precies wel wat te veel van het goede. Online vonden we een shuttle die gebruikt werd door veel toeristen. Deze shuttle ging van Antigua naar El Parédon. Dit was perfect! We bestelden deze shuttle dus en zorgden dat we op tijd in Antigua waren. Doordat we zo vroeg waren vertrokken (we wilden de shuttle zeker niet missen) hadden we nog wat tijd over in Antigua. Gelukkig heeft Antigua een hele rijke cultuur... én een McDonald's. We moesten toch nog ontbijten, dus eigenlijk kwam dit perfect uit. Ik realiseerde me weer even hoe blij ik ben dat deze voedselketen overal ter wereld zit. We geraakten hier zelfs aan de praat met een Amerikaan waardoor we bijna toch nog onze shuttle misten.
Het was even doorwandelen maar we hebben het gehaald. Daar zaten we dan op de 2 uur durende shuttle naar het zeetje. We hadden wel het geluk dat we veel ruimte hadden om onze benen neer te zetten, want sommige plaatsen in de bus waren wel heel krap. Na een goed dutje in de bus kwamen we aan in een dorpje waar de huisjes wel iets weghadden van hutjes uit een piratenfilm. Ze hadden allemaal van die leuke strooien dakjes. We stopten bij ons 'hostel' en stapten uit. Wow, wat een warmte. Daar stonden we dan met onze lange broek in de 36°C. Snel inchecken en ons omkleden was het plan. De uitvoering was wat anders. Bij het inchecken wilden onze bankkaarten niet werken. Gelukkig konden we nog op een andere manier betalen en was het uiteindelijk wel gelukt. Nog een welgemeende sorry aan alle mensen die mee een half uur aan de balie hebben moeten wachten.
We mochten onze spullen droppen op het bedje en dan gingen we ons snel omkleden. Zwembroek (of bikini voor Kaat) aan, bloesje erover en hop hop naar het strand. Het water van de zee was echt een goede temperatuur. Het was eigenlijk best warm. We wandelden langs het strand, met onze voeten in het water natuurlijk, om eens te kijken wat er nog allemaal hier te beleven viel. Op het eerste gezicht leek het allemaal heel rustig in El Parédon. We gingen iets te eten halen en schreven ons in voor het Chinees buffet van die avond. Nog even relaxen aan het zwembad met een drankje en dan was het al bijna tijd voor dit buffet. Het eten was lekker en na deze drukke dag gingen we nog even in een hangmat zitten met een boek of een filmpje (3x raden wie het boek en wie het filmpje) en daarna gingen we op tijd slapen.
De volgende dag hadden we ook een heel rustige dag. Lekker uitslapen en vervolgens even op het strand gaan liggen. We zochten in de middag nog iets te eten en dan was het alweer bijna tijd voor onze excursie. We hadden een excursie geboekt om schildpadden te gaan spotten en om een zout-farm te bezoeken. We wandelden rustig naar de haven, wanneer we opeens werden aangesproken. De man zei dat hij de kapitein was van de boot waarmee we gingen varen. Na dit toch even nagevraagd te hebben, klopte zijn verhaal wel en stapten we bij hem op de boot. De boottocht was echt heel mooi. Toen kwamen we op de plaats waar normaal veel schildpadden te zien zouden zijn. We keken hier wat rond en zagen geregeld een visje uit het water springen, maar schildpadden zagen we niet meteen. Na een half uurtje stil ronddobberen zagen we ze opeens. Ze kwamen één voor één lucht happen. Ik vond dit echt zo'n mooie dieren. Ik zou echt nog uren naar het water hier hebben kunnen staren, maar we moesten door. We vaarden naar de zout-farm. Hier kon je echt zien hoe ze zeewater in ondiepe reservoirs pompten en dit lieten kristalliseren door de zon. Ik vond dit wel gaaf om te zien, maar Kaat kon er niet zo van genieten. Ze had opeens best veel last van haar maag. Op de terugweg ging het gelukkig al wel een stuk beter met haar maag. De zon begon ook onder te gaan en onze kapitein besloot een route door de mangrove te nemen. Dit is de ideale formule voor gave foto's als je het mij vraagt.
Die avond aten we eens wat chiquer en stond er sushi op het menu. Hier konden we ook wel echt van genieten én het was bijna gratis. Door een raar concept waarbij je bij verschillende kraampjes aan je tafel kunt bestellen, hadden we per ongeluk maar de halve rekening gekregen. Enkel het drinken was dus betaald. We hadden dit zelf niet door maar bij het verlaten sprak één van de serveerders ons aan en vertelde dat ze een foutje hadden gemaakt. Jammer, anders was het eten gratis geweest, zonder dat we dit beseften.
Terug in het hostel besloten we dat de avond nog jong was en gingen we eens kijken waar de jeugd van 'El Parédon' uithing in de avond. We vonden een gave club waar heel veel toffe mensen waren (en natuurlijk ook Nederlanders; zij zitten ook overal!). Hier hebben we de rest van de avond nog rondgehangen om dan op het strand te belanden en hier te genieten van de sterrenhemel.
Uiteindelijk kropen we dan toch ons bedje in, want de volgende dag stond ook een ervaring op de planning. De volgende dag was het dan tijd voor onze eerste surfles. Ik vond dit echt zo gaaf om eens te doen, maar Kaat was er niet zo'n fan van. Je kreeg dan ook wel veel (heel zout) water binnen in zowel je mond, ogen, neus en oren. Toch vond ik dit het echt wel allemaal waard. Nadien hebben we nog even genoten van onze laatste avond aan het strand en het zwembad, gegeten bij het buffet en gedoucht in één van de chique buitendouches hier. Op het einde van deze dag kropen we alweer vroeg ons bed in want de volgende dag zou onze shuttle ons weer naar Antigua brengen.
De tocht naar Antigua liep weer heel vlot op het feit na dat de bus bijna 40 minuten later was dan gepland én dat we zo weinig beenruimte hadden, dat mijn knie constant tegen de kont van de vrouw voor mij zat. Eenmaal veilig in Antigua moesten we weer een korte lunchstop doen bij de McDonald's (even een sidenote: we eten hier ook nog andere dingen dan McDonald's hoor!) en zochten we de chickenbus terug naar Comalapa, weliswaar met een overstap in Chimaltenango. Hier waren we de ook bijna op de verkeerde bus gestapt. Gelukkig wist de vriendelijke politieagent ons te vertellen dat we een andere bus moesten nemen.
In de late namiddag waren we terug in het welvertrouwde Comalapa. We wandelden rustig terug naar de casa. Hier wachtten de niño's op ons en had de mama gamba's voor ons gemaakt. Of ja, we kregen allebei 2 garnalen in ons bord, maar ze waren wel heel erg lekker. Deze avond moesten we nog snel onze voorbereidingen doornemen voor de lessen van de volgende dag en dan zat onze week er alweer op.
De zee had ons echt even deugd gedaan. We waren weer klaar om er helemaal in te vliegen!




Fijn dat jullie ons meenemen in jullie avonturen!
BeantwoordenVerwijderenVan avonturen genieten is een kunst ... die jullie begrijpen.
BeantwoordenVerwijderen